BUENOS AIRES & ROADTRIP NOORDWEST-ARGENTINIË
Eind okt 2025
Buenos Aires, stad van de tango
Als je vanuit Europa naar Argentinië vliegt is het aankomstpunt meestal Buenos Aires en het zou zonde zijn om deze stad links te laten liggen. Buenos Aires, een wereldstad van formaat, intrigeert velen onder ons. De stad heeft vele invloeden van Spanje en Italië en voelt eerder Europees aan. Kenmerkend zijn de prachtige gebouwen, historische cafés, theaters, parken en gezellige pleintjes. En tango dansen op een van die de pleintjes in het weekend hoort er natuurlijk ook bij.
Om de stad te bezoeken heb je minstens 3 dagen nodig. Wij hebben de eerste 2 dagen gewijd aan de wijken San Telmo, Monserrat, Puerto Madero en La Boca. Op het einde van onze vakantie hebben we nog een dagje doorgebracht in Palermo Soho.
Om de stad te bezoeken heb je minstens 3 dagen nodig. Wij hebben de eerste 2 dagen gewijd aan de wijken San Telmo, Monserrat, Puerto Madero en La Boca. Op het einde van onze vakantie hebben we nog een dagje doorgebracht in Palermo Soho.
De wijk Monserrat
We besloten te overnachten in Monserrat, omdat deze wijk op wandelafstand ligt van de meeste bezienswaardigheden.
Ons hotel voor de eerste nachten werd HTL City Baires in Monserrat, een goed stadshotel op een perfecte ligging.
Monserrat is het historisch centrum, hier vind je de meest imposante gebouwen terug van de stad; dit is ook de wijk waar je van het ene naar het andere mooie plein loopt.
We besloten te overnachten in Monserrat, omdat deze wijk op wandelafstand ligt van de meeste bezienswaardigheden.
Ons hotel voor de eerste nachten werd HTL City Baires in Monserrat, een goed stadshotel op een perfecte ligging.
Monserrat is het historisch centrum, hier vind je de meest imposante gebouwen terug van de stad; dit is ook de wijk waar je van het ene naar het andere mooie plein loopt.
- Een van de belangrijkste gebouwen van de stad is Casa Rosada op Plaza de Mayo. Het is de werkplek van de president en de locatie waar Evita vanaf het balkon haar toespraak hield. Het valt vooral op door de zachtroze kleur. Blijkbaar kan je het paleis bezoeken in het weekend, maar dat heb ik te laat ontdekt.
- Een zeer speciaal kantoorgebouw is Palacio Barolo, ontworpen door een Italiaanse architect. Ooit was dit het hoogste gebouw van de stad. Je kan het bezoeken met een begeleide tour die je op voorhand moet boeken.
- Calle Florida is de winkelwandelstraat bij uitstek en is tevens het hart van Buenos Aires. Op zich is het zeker niet de mooiste of de leukste plek in de stad, maar vermoedelijk wel de drukste. Ik vind de winkels hier ook niet top.
- Galerias Pacifico daarentegen is wel een knap shoppingcenter. Op bepaalde plaatsen werd het plafond geschilderd door de artiest Berni. Toffe winkels in een prachtig gebouw!
- Plaza del Congreso is echt wauw! Het congresgebouw met de opvallende groene koepel staat te pronken tussen de fonteinen.
- Teatro Colon is blijkbaar ook de moeite waard, maar hier hadden wij geen tijd meer voor.
Puerto Madero waterfront
In tegenstelling tot Monserrat bezoek je Puerto Madero niet voor de historische gebouwen, maar eerder om van een wandeling te genieten langs het water en om terrassen te doen. Dit vroegere havengebied werd gerenoveerd en eerdere pakhuizen werden omgetoverd tot bars en restaurants.
In tegenstelling tot Monserrat bezoek je Puerto Madero niet voor de historische gebouwen, maar eerder om van een wandeling te genieten langs het water en om terrassen te doen. Dit vroegere havengebied werd gerenoveerd en eerdere pakhuizen werden omgetoverd tot bars en restaurants.
- De trekpleister hier is Puente de la Mujer, de voetgangersbrug ontworpen door de welgekende Spaanse Calatrava.
- Aan de overzijde van Puerto Madero, ten oosten van de stad, vind je je weg naar het natuurgebied Reserva Costanera Sur.
San Telmo, de tofste wijk
San Telmo vind ik persoonlijk de leukste plek in Buenos Aires, het is waarschijnlijk ook de meest toeristische. Deze wijk is zo aangenaam omwille van de vele cafeetjes, de gezelligste pleintjes, marktjes en antiekwinkeltjes.
Wat mag je absoluut niet missen in San Telmo?
San Telmo vind ik persoonlijk de leukste plek in Buenos Aires, het is waarschijnlijk ook de meest toeristische. Deze wijk is zo aangenaam omwille van de vele cafeetjes, de gezelligste pleintjes, marktjes en antiekwinkeltjes.
Wat mag je absoluut niet missen in San Telmo?
- Kenmerkend voor deze wijk is de koloniale architectuur.
- Calle Defensa is de hoofdstraat met heel wat vintage- en antiekwinkels. Tof om door te slenteren.
- Ga naar Mercado San Telmo voor een hapje en een drankje.
- Stap zeker ook een van de historische cafés uit de belle époque tijd binnen. Heel knap.
- Het gezelligste pleintje van San Telmo is wel degelijk Plaza Dorrego met vele terrasjes.
- Mis de fijne sfeer niet in het weekend! Dan wordt er in de cafés tango gedanst.
- Een aantal historische Conventillos (oude herenhuizen met fotogeniek binnenplaatsen) zijn omgetoverd tot restaurants en souvenirwinkels. Prachtig!
Mafalda is beroemd in Argentinië. Striptekenaar Quino heeft haar geschapen. Het is een jong meisje die zich bezig houdt met wat er in de wereld gebeurt. Quino zet haar op een humoristische wijze neer in de strips. Blijkbaar is ze wereldberoemd, maar in België bleef het succes uit. In Buenos Aires kan je allerlei gadgets kopen van het guitige stripfiguurtje en je ziet haar overal opduiken in het straatbeeld.
Caminito - La Boca
De kleurrijkste wijk is toch wel La Boca, de Italiaanse arbeiderswijk met Caminito als hoofdstraat.
In tegenstelling tot de andere wijken in BA is La Boca zeer speciaal. In de jaren 1900 had de Argentijnse kunstschilder Quinquela Martin het idee om een van de scholen te schilderen in mooie kleuren. En blijkbaar zijn de bewoners van de wijk hem gevolgd en hebben ook hun huizen opgefleurd. Ook al is het niet de meest veilige wijk van BA (vooral in de avond), toch is het een zeer toeristische wijk. Inmiddels is het eerder een openluchtmuseum geworden... leuk om tussen al die felle kleurtjes te wandelen.
Tevens is het de wijk van de bekende voetbalploeg Boca Juniors, waar Diego Maradona speelde. En hij is hier nog steeds een icoon. Op wandelafstand van Caminito werd La Bombonera (de snoepdoos) neergeplakt, het voetbalstadion van de Boca Juniors. Het is een vierkant blauw met geel gebouw; ik vind het niet mooi, maar het is wel degelijk een trekpleister en een van de belangrijkste voetbalstadia in Zuid-Amerika.
Tango dansen in Buenos Aires
De tango ontstond in deze buitenwijken van BA. In de jaren 1880 kwamen vele Europese immigranten naar BA, vooral Italianen. Vaak waren het mannen alleen die hoopten op een beter bestaan. In het begin dansten de mannen vooral de tango om vrouwen te verleiden. Intussen is het de lokale dans geworden in de stad.
De kleurrijkste wijk is toch wel La Boca, de Italiaanse arbeiderswijk met Caminito als hoofdstraat.
In tegenstelling tot de andere wijken in BA is La Boca zeer speciaal. In de jaren 1900 had de Argentijnse kunstschilder Quinquela Martin het idee om een van de scholen te schilderen in mooie kleuren. En blijkbaar zijn de bewoners van de wijk hem gevolgd en hebben ook hun huizen opgefleurd. Ook al is het niet de meest veilige wijk van BA (vooral in de avond), toch is het een zeer toeristische wijk. Inmiddels is het eerder een openluchtmuseum geworden... leuk om tussen al die felle kleurtjes te wandelen.
Tevens is het de wijk van de bekende voetbalploeg Boca Juniors, waar Diego Maradona speelde. En hij is hier nog steeds een icoon. Op wandelafstand van Caminito werd La Bombonera (de snoepdoos) neergeplakt, het voetbalstadion van de Boca Juniors. Het is een vierkant blauw met geel gebouw; ik vind het niet mooi, maar het is wel degelijk een trekpleister en een van de belangrijkste voetbalstadia in Zuid-Amerika.
Tango dansen in Buenos Aires
De tango ontstond in deze buitenwijken van BA. In de jaren 1880 kwamen vele Europese immigranten naar BA, vooral Italianen. Vaak waren het mannen alleen die hoopten op een beter bestaan. In het begin dansten de mannen vooral de tango om vrouwen te verleiden. Intussen is het de lokale dans geworden in de stad.
Een fantastisch mooie roadtrip door Noordwest-Argentinië
We wilden graag het meest authentieke stukje van Argentinië bezoeken en dat blijkt het noorden te zijn. Uitgestrekte hoogvlaktes, stoffige Far West dorpjes, bergen in fenomenale rode tinten, verlaten routes en stilte om je heen, dat is Noordwest-Argentinië! Europese toeristen zie je bijna niet en je moet alleszins je beste Spaans boven halen; met enkel Engels kom je er niet.
Deze regio kan je makkelijk verkennen met een huurauto. De meeste wegen zijn goed, het is niet te druk en je moet niet in steden ploeteren met je auto.
We namen een binnenvlucht van BA naar Salta met Aerolinas Argentinas. Het is de nationale luchtvaartmaatschappij en ook de beste van het land. Waar je wel rekening mee moet houden is dat ze vaak de vluchttijden wijzigen. Dus als je een vlucht boekt check dan op voorhand of het tijdstip nog klopt; normaal gezien krijg je er ook een mail van. Bij ons was de vlucht 4 uur vervroegd. Dus het is niet aan te raden om connectievluchten te boeken.
Ik las ook dat je op binnenvluchten maar 15 kg mag meenemen en dat je ter plaatse extra kilo's kan betalen. Wij hadden sowieso meer, maar dat hebben ze door gelaten.
Op de luchthaven van Salta gingen we onze auto ophalen.
Waar je moet op letten als je een auto huurt
Ruta Nacional 68 van Salta naar Cafayate
Het avontuur kon beginnen! Op naar Cafayate! In principe is het een rit van 3 uur, maar met alle tussenstops kom je uit op 5 uur.
Het begin van de route is maar saai en grijs, maar hoe meer je Cafayate nadert hoe mooier het landschap wordt. Vanaf het moment dat je door de Quebrada de las Conchas rijdt begint de magie. Bergen in allerlei verschillende dieprode en bruine tinten komen tevoorschijn en je valt letterlijk van de ene verbazing in de andere. Hier en daar kom je ook nog schattige wilde ezels tegen.
Deze regio kan je makkelijk verkennen met een huurauto. De meeste wegen zijn goed, het is niet te druk en je moet niet in steden ploeteren met je auto.
We namen een binnenvlucht van BA naar Salta met Aerolinas Argentinas. Het is de nationale luchtvaartmaatschappij en ook de beste van het land. Waar je wel rekening mee moet houden is dat ze vaak de vluchttijden wijzigen. Dus als je een vlucht boekt check dan op voorhand of het tijdstip nog klopt; normaal gezien krijg je er ook een mail van. Bij ons was de vlucht 4 uur vervroegd. Dus het is niet aan te raden om connectievluchten te boeken.
Ik las ook dat je op binnenvluchten maar 15 kg mag meenemen en dat je ter plaatse extra kilo's kan betalen. Wij hadden sowieso meer, maar dat hebben ze door gelaten.
Op de luchthaven van Salta gingen we onze auto ophalen.
Waar je moet op letten als je een auto huurt
- Kijk na of er een reservewiel (+ krik) aanwezig is en of het in goede staat is.
- Drink geen alcohol als je moet rijden; in Argentinië is 0 tolerantie van kracht!
- Wij hadden een internationaal rijbewijs, maar blijkbaar was dat niet nodig.
- Altijd rijden met de lichten aan!
- Hou er rekening mee dat er vaak politiecontrole is op de weg.
- In de valleien heb je vaak langere tijd geen bereik meer, dus best de routemappen op voorhand downloaden.
- Je rijdt door desolate landschappen, neem onderweg zeker iets mee om te drinken en te snacken.
- Als je gaat rijden op onverharde wegen is een 4x4 aan te raden, maar wij hebben het gedaan met een gewone auto.
Ruta Nacional 68 van Salta naar Cafayate
Het avontuur kon beginnen! Op naar Cafayate! In principe is het een rit van 3 uur, maar met alle tussenstops kom je uit op 5 uur.
Het begin van de route is maar saai en grijs, maar hoe meer je Cafayate nadert hoe mooier het landschap wordt. Vanaf het moment dat je door de Quebrada de las Conchas rijdt begint de magie. Bergen in allerlei verschillende dieprode en bruine tinten komen tevoorschijn en je valt letterlijk van de ene verbazing in de andere. Hier en daar kom je ook nog schattige wilde ezels tegen.
Hoe dichter bij Cafayate, hoe meer het landschap verandert. Het wordt droger en je komt terecht in een woestijnachtig gebied. Onderweg word je regelmatig aangestaard door nieuwsgierige lama's. Ze vragen zich waarschijnlijk af waarom al die toeristen stoppen om een foto te maken van hen. Maar het valt niet te ontkennen, ze zijn fotogeniek.
Vlakbij Cafayate zijn er heel wat uitzichtpunten waar je kan genieten van de fenomenale omgeving.
Vlakbij Cafayate zijn er heel wat uitzichtpunten waar je kan genieten van de fenomenale omgeving.
- Garganta del Diablo is een gigantische kloof die ooit ontstaan is door erosie en is wel de moeite waard om even halt te houden.
- Stop ook bij Los Colorados. Hier kan je een wandeling maken tussen de rotsblokken door. Door de felle wind waait het stof op, het lijkt wel alsof je terechtkomt in een oude western...
Wijn verbouwen op hoge hoogte in Cafayate
Na een lange rit arriveerden we bij ons hotel in Cafayate. We verbleven 2 nachten in Vieja Posada Hotel Historico, gevestigd in een prachtig historisch huis.
Cafayate ligt midden in de wijnvelden op een hoogte van 1680 meter, dus je kan wel stellen dat dit een van de hoogste regio's ter wereld is waar wijn wordt verbouwd. Hier wordt de witte Torrontes wijn geproduceerd, een aromatische wijn met een toets van citrus. Men zegt dat de geurige Torrontes druif ontstaan is in Spanje en meegenomen werd naar Argentinië; gelukkig groeit deze zeer goed op een hoogte van 1500 tot 2000 meter.
Na een lange rit arriveerden we bij ons hotel in Cafayate. We verbleven 2 nachten in Vieja Posada Hotel Historico, gevestigd in een prachtig historisch huis.
Cafayate ligt midden in de wijnvelden op een hoogte van 1680 meter, dus je kan wel stellen dat dit een van de hoogste regio's ter wereld is waar wijn wordt verbouwd. Hier wordt de witte Torrontes wijn geproduceerd, een aromatische wijn met een toets van citrus. Men zegt dat de geurige Torrontes druif ontstaan is in Spanje en meegenomen werd naar Argentinië; gelukkig groeit deze zeer goed op een hoogte van 1500 tot 2000 meter.
- Om wijn te proeven kan je een aantal wijnhuizen bezoeken op afspraak. Maar je kan ook spontaan op een terrasje van een bodega genieten van een lekker wijntje onder de stralende zon. Zelf ben ik geen echte wijnkenner, maar de zoete versie van de Torrontes wijn kan me wel bekoren.
- Het wijnmuseum in Cafayate is best impressionant. Het spitst zich toe op deze regio en dompelt je onder in de geschiedenis, het klimaat en het productieproces. De manier waarop het museum het proces tentoonstelt is magnifiek. Wij vinden het alleszins een aanrader!
Sowieso is Cafayate leuk, ook als je geen wijn drinkt!
- Plaza San Martin is het hoofdplein met gezellige terrasjes en een prachtige kerk. Fijn om even te chillen. Hier zagen we ook ezels rondlopen. Grappig, maar waar komen ze vandaan?
- Geniet van een wandeling langs de wijnvelden.
- Op zoek naar een souvenir? Dan ga je naar de Mercado Artesanal.
- En in Cafayate moet je zeker en vast in een historische posada overnachten. Fantastisch!
De legendarische Ruta Nacional 40 van Cafayate naar Cachi
Na 2 nachten Cafayate was het tijd om te vertrekken naar Cachi via Ruta Nacional 40. De RN 40 is de route die Argentinië van noord naar zuid doorkruist. Het is de langste weg ter wereld (meer dan 5000 km) en loopt door bergen, woestijnvlakten, steppen en gletsjers.
We waren gewaarschuwd op voorhand, de weg is niet geasfalteerd, met een gewone auto is het niet echt aan te raden, maar het kan wel. En we wilden dit niet missen...
Het eerste dorpje dat je tegenkomt na een kwartiertje rijden is San Carlos. Het is een klein historisch dorpje, waar niet veel te zien is, maar waar je zeker halt moet houden omdat het wel mooi is.
Na 2 nachten Cafayate was het tijd om te vertrekken naar Cachi via Ruta Nacional 40. De RN 40 is de route die Argentinië van noord naar zuid doorkruist. Het is de langste weg ter wereld (meer dan 5000 km) en loopt door bergen, woestijnvlakten, steppen en gletsjers.
We waren gewaarschuwd op voorhand, de weg is niet geasfalteerd, met een gewone auto is het niet echt aan te raden, maar het kan wel. En we wilden dit niet missen...
Het eerste dorpje dat je tegenkomt na een kwartiertje rijden is San Carlos. Het is een klein historisch dorpje, waar niet veel te zien is, maar waar je zeker halt moet houden omdat het wel mooi is.
Nadat we San Carlos hebben verlaten begint het gehobbel over de onverharde weg. Met volle moed begonnen we aan onze route, maar al snel zaten we te zuchten. Terwijl David zich goed moest focussen op de baan had ik het gevoel dat mijn hersenen volledig door elkaar geschud werden. Gelukkig was het landschap wel mooi, zodat we de ongemakjes erbij namen.
Al snel reden we door de Quebrada de las Flechas. Magnifiek om door te rijden! Hier zijn het niet meer de rode rotsen die het landschap kenmerken, maar eerder beige, door erosie gevormde pieken.
Als je onderweg even uitstapt hoor je letterlijk niets, complete stilte. De route is zeer desolaat en het lijkt alsof we de enigen zijn die zo gek zijn om de RN 40 te nemen... tot je aan Mirador El Ventisquero komt. Blijkbaar zijn er nog toeristen die hier stoppen om van het uitzicht te genieten. Waar komen die ineens vandaan?
Al snel reden we door de Quebrada de las Flechas. Magnifiek om door te rijden! Hier zijn het niet meer de rode rotsen die het landschap kenmerken, maar eerder beige, door erosie gevormde pieken.
Als je onderweg even uitstapt hoor je letterlijk niets, complete stilte. De route is zeer desolaat en het lijkt alsof we de enigen zijn die zo gek zijn om de RN 40 te nemen... tot je aan Mirador El Ventisquero komt. Blijkbaar zijn er nog toeristen die hier stoppen om van het uitzicht te genieten. Waar komen die ineens vandaan?
We rijden verder en de beige pieken beginnen te vervagen en net voor je in Cachi aankomt passeer je nog een slaperig dorpje met maar 1 straat en een kerk, Molinos. Heel mooi, maar waar is iedereen? Er loopt geen mens op straat... Siësta misschien? Effe genieten van de rust en dan weer verder.
Nadien begint de omgeving wat groener te worden en hier en daar staan wilde paarden te grazen. We naderen Cachi na een dikke 5 uur hobbelen. Zware rit, maar absoluut de moeite waard.
Nadien begint de omgeving wat groener te worden en hier en daar staan wilde paarden te grazen. We naderen Cachi na een dikke 5 uur hobbelen. Zware rit, maar absoluut de moeite waard.
Het witte dorpje Cachi
Aangekomen in Cachi was het tijd voor een verfrissend drankje op een terras. Dat hadden we zeker verdiend.
Cachi ligt in the middle of nowhere op 2500 meter hoogte, aan de voet van de Nevado de Cachi.
Blijkbaar is deze streek ook gekend voor de productie van paprikapoeder. In de herfst (maart, april, mei) wordt de oogst van de pepers verspreid over de velden om te laten drogen in de zon.
We sliepen een nachtje in Hosteria Villa Cardon. En dat is een top hotelletje! Ook het ontbijt is geweldig met vers gebakken brood. In de kamer was het plafond bekleed met gedroogde cactus. Dat was de eerste keer dat ik zag dat gedroogde cactus hier gebruikt wordt in woningen...
Aangekomen in Cachi was het tijd voor een verfrissend drankje op een terras. Dat hadden we zeker verdiend.
Cachi ligt in the middle of nowhere op 2500 meter hoogte, aan de voet van de Nevado de Cachi.
Blijkbaar is deze streek ook gekend voor de productie van paprikapoeder. In de herfst (maart, april, mei) wordt de oogst van de pepers verspreid over de velden om te laten drogen in de zon.
We sliepen een nachtje in Hosteria Villa Cardon. En dat is een top hotelletje! Ook het ontbijt is geweldig met vers gebakken brood. In de kamer was het plafond bekleed met gedroogde cactus. Dat was de eerste keer dat ik zag dat gedroogde cactus hier gebruikt wordt in woningen...
- Cachi is klein en pittoresk. Het viel me dadelijk op dat de huizen perfect wit zijn. Ook Plaza 9 de Julio is heel mooi en omzoomd met sinaasappelbomen.
- Er zijn een paar hele toffe winkeltjes: La Cachena voor souvenirs en het speciale kruidenwinkeltje El Viejo Almacen.
- Het terras van Viracocha is een fijne locatie om nog even iets te drinken voor de zon ondergaat.
Guanaco's, lama's en de andesvos spotten langs Ruta 33
Na 1 overnachting in Cachi was het weer tijd om te vertrekken. Hier hadden we eigenlijk nog een dagje willen blijven achteraf gezien...
We hadden een lange dag voor de boeg, omdat we dadelijk gingen doorrijden van Cachi naar Tilcara via Salta (6 tot 7 uur rijtijd). We namen Ruta 33 tot Salta en nadien reden we door op Ruta 9.
Na een half uurtje ben je op de Recta del Tin Tin, een surrealistische rechte weg die pal door het Parque Nacional las Cardones loopt. Een enorme vlakte vol met cactussen duikt op, sommige zijn wel tot 5 meter hoog. Prachtig om door te rijden.
Stilaan begint de weg naar omhoog te slingeren en daar staan ze te grazen op de hoogvlakte, de harige bewoners van het Andesgebergte... Guanaco's en vicuna's behoren tot dezelfde familie als de lama. Ze gelijken fel op elkaar, maar de vicuna is nog kleiner van gestalte en heeft fijnere haartjes. Ze leven in het wild in kuddes op de hoogvlakten boven 3000 meter. Ze zijn allebei bruin met een wit buikje, in tegenstelling tot de lama die verschillende kleuren kan hebben.
Alleszins de beestjes die wij hier zagen waren volgens mij guanaco's. Of toch vicuna's?
Na 1 overnachting in Cachi was het weer tijd om te vertrekken. Hier hadden we eigenlijk nog een dagje willen blijven achteraf gezien...
We hadden een lange dag voor de boeg, omdat we dadelijk gingen doorrijden van Cachi naar Tilcara via Salta (6 tot 7 uur rijtijd). We namen Ruta 33 tot Salta en nadien reden we door op Ruta 9.
Na een half uurtje ben je op de Recta del Tin Tin, een surrealistische rechte weg die pal door het Parque Nacional las Cardones loopt. Een enorme vlakte vol met cactussen duikt op, sommige zijn wel tot 5 meter hoog. Prachtig om door te rijden.
Stilaan begint de weg naar omhoog te slingeren en daar staan ze te grazen op de hoogvlakte, de harige bewoners van het Andesgebergte... Guanaco's en vicuna's behoren tot dezelfde familie als de lama. Ze gelijken fel op elkaar, maar de vicuna is nog kleiner van gestalte en heeft fijnere haartjes. Ze leven in het wild in kuddes op de hoogvlakten boven 3000 meter. Ze zijn allebei bruin met een wit buikje, in tegenstelling tot de lama die verschillende kleuren kan hebben.
Alleszins de beestjes die wij hier zagen waren volgens mij guanaco's. Of toch vicuna's?
De weg slingert verder omhoog en op een bepaald moment kom je aan de hoogste bergpas van deze route, Piedra de Molina op 3348 meter. Hier namen we een korte pauze om van het uitzicht te genieten. We stonden letterlijk en figuurlijk met ons hoofd in de wolken. Over wolken gesproken, ik had zelf ook het gevoel op wolkjes te lopen, maar dat zal de hoogte geweest zijn...
Na even uitwaaien stapten we opnieuw in de auto om de weg te vervolgen. De weg kronkelt opnieuw naar beneden en onderweg werden we ook nog eens begroet door de wilde andesvos en een paar fiere lama's. Geweldig!
Verder naar Tilcara via RN 9
Terug op lagere hoogte verandert het landschap volledig. De bergen zijn verdwenen en je komt terecht in een groen woud. Daarna passeer je het stadsgebied van Salta en volg je Ruta 9 richting Bolivia.
Pas in de buurt van Purmamarca begint de omgeving te veranderen. Het wordt weeral prachtig! Bergen in verschillende tinten rood en bruin duiken op en een half uurtje later ben je in Tilcara (op 2450 meter hoogte).
El Candil Tilcara werd onze uitvalsbasis voor 4 nachten om uitstappen te doen in de omgeving. Het is een nieuw en goed hotel.
Wat valt er allemaal in Tilcara te beleven?
Terug op lagere hoogte verandert het landschap volledig. De bergen zijn verdwenen en je komt terecht in een groen woud. Daarna passeer je het stadsgebied van Salta en volg je Ruta 9 richting Bolivia.
Pas in de buurt van Purmamarca begint de omgeving te veranderen. Het wordt weeral prachtig! Bergen in verschillende tinten rood en bruin duiken op en een half uurtje later ben je in Tilcara (op 2450 meter hoogte).
El Candil Tilcara werd onze uitvalsbasis voor 4 nachten om uitstappen te doen in de omgeving. Het is een nieuw en goed hotel.
Wat valt er allemaal in Tilcara te beleven?
- Op het dorpsplein, Plaza Prado is er dagelijks een marktje met handgemaakte souvenirs. Vooral de handgeweven doeken in allerlei kleuren zijn fantastisch.
- Er zijn ook een paar toffe boetiekjes in het dorp die onder andere sjaals verkopen van lama wol. Deze zijn wel wat duurder en kan je zeker niet op de markt kopen.
- Bewonder de mooie gekleurde huizen en de street art.
- Maak een wandeling naar Puente de Tilcara en de botanische tuin en spot lama's onderweg.
- Geniet van de fijne sfeer op zondag. De mensen gaan met z'n allen naar de kerk; vooral de dames zijn dan wat opgekleed en dragen een hoed.
Een uitstapje naar Purmamarca & de zoutvlakte
Vanuit Tilcara sta je op een half uurtje in Purmamarca, een klein stoffig Far West dorpje. Het is vooral gekend omwille van de prachtige 7-kleurige berg die je vanuit het dorp in de verte al kan zien.
In het dorp zelf geniet je vooral van het "back in time gevoel". De straten zijn niet verhard en sommige huizen waren ooit wit, maar zijn stilaan bruiner beginnen te kleuren door het zand. En een laag verf gaat niet helpen vrees ik...
De Mercado Artesanal met zelfgemaakte hoeden en dekentjes is subliem. Het is allemaal wat stoffig maar dat was je er zo uit.
Vanuit Tilcara sta je op een half uurtje in Purmamarca, een klein stoffig Far West dorpje. Het is vooral gekend omwille van de prachtige 7-kleurige berg die je vanuit het dorp in de verte al kan zien.
In het dorp zelf geniet je vooral van het "back in time gevoel". De straten zijn niet verhard en sommige huizen waren ooit wit, maar zijn stilaan bruiner beginnen te kleuren door het zand. En een laag verf gaat niet helpen vrees ik...
De Mercado Artesanal met zelfgemaakte hoeden en dekentjes is subliem. Het is allemaal wat stoffig maar dat was je er zo uit.
Salinas Grandes, een lust voor het oog
In de onherbergzame Puna hoogvlakte ligt een van de grootste zoutvlaktes van Argentinië op 3450 meter hoogte. Door de vulkanische activiteit worden mineralen opgenomen in het afvloeiende bergwater. Op de hoogvlaktes vormt het een lagune en door de verdamping ontstaat een zoutpan.
Vanuit Purmamarca volg je Ruta 52. Je kronkelt naar boven tot aan Questa de Lipan, de hoogste bergpas in deze regio. Stap uit en voel even hoe het is op een hoogte van 4170 meter. Nadien begin je opnieuw te dalen en hier heb een aantal uitkijkpunten op de slingerende wegen. Magnifiek! Wat verder op staat er weer een kudde beestjes te grazen; deze keer lijken het mij wel degelijk vicuna's.
In de onherbergzame Puna hoogvlakte ligt een van de grootste zoutvlaktes van Argentinië op 3450 meter hoogte. Door de vulkanische activiteit worden mineralen opgenomen in het afvloeiende bergwater. Op de hoogvlaktes vormt het een lagune en door de verdamping ontstaat een zoutpan.
Vanuit Purmamarca volg je Ruta 52. Je kronkelt naar boven tot aan Questa de Lipan, de hoogste bergpas in deze regio. Stap uit en voel even hoe het is op een hoogte van 4170 meter. Nadien begin je opnieuw te dalen en hier heb een aantal uitkijkpunten op de slingerende wegen. Magnifiek! Wat verder op staat er weer een kudde beestjes te grazen; deze keer lijken het mij wel degelijk vicuna's.
Stilaan wordt de weg rechter en daar zie je in de verte de witte spiegeling van de zoutvlakte. Hoe dichter je komt hoe minder verblindend wit deze vlakte lijkt. Blijkbaar ligt er vaak zand op dat pas weggespoeld wordt als het regent. Als je vlakbij bent zie je pas dat de zoutvlakte bestaat uit aaneensluitende 5-hoekige zoutkristallen.
Je kan kiezen om met de auto op de vlaktes te rijden (weliswaar onder begeleiding) of je kan ook wandelen op de vlakte. Alleszins, deze verbluffende plek verdient een paar fotootjes.
Je kan kiezen om met de auto op de vlaktes te rijden (weliswaar onder begeleiding) of je kan ook wandelen op de vlakte. Alleszins, deze verbluffende plek verdient een paar fotootjes.
Uitstapje langs de Quebrada de Humahuaca
De dag nadien reden we van Tilcara naar boven langs Ruta 9. Tussen Purmamarca en Humahuaca loopt de Quebrada de Humahuaca, een prachtige vallei. De Camino Inca loopt door deze vallei langs de Rio Grande en blijkbaar zijn er echt sporen van het Incarijk te bespeuren...
Niet ver van Tilcara in Huacalera rijd je over de Steenbokskeerkring. Aan de kant van de weg staat een kleine steen die de Steenbokskeerkring aanduidt en een zonnewijzer. Voor de regio onder deze keerkring begint de zomer in december.
Onze volgende stop is Uquia, waar je een hike van 6 km kan doen tussen de rode rotsen van de Quebrada de las Senoritas. De wandeling zelf hebben we niet gedaan, maar we zijn wel naar het uitzichtpunt gelopen. Het lijkt hier wel een sprookje; dieprode gigantische rotsen gloeien in de zon. Prachtig!
De dag nadien reden we van Tilcara naar boven langs Ruta 9. Tussen Purmamarca en Humahuaca loopt de Quebrada de Humahuaca, een prachtige vallei. De Camino Inca loopt door deze vallei langs de Rio Grande en blijkbaar zijn er echt sporen van het Incarijk te bespeuren...
Niet ver van Tilcara in Huacalera rijd je over de Steenbokskeerkring. Aan de kant van de weg staat een kleine steen die de Steenbokskeerkring aanduidt en een zonnewijzer. Voor de regio onder deze keerkring begint de zomer in december.
Onze volgende stop is Uquia, waar je een hike van 6 km kan doen tussen de rode rotsen van de Quebrada de las Senoritas. De wandeling zelf hebben we niet gedaan, maar we zijn wel naar het uitzichtpunt gelopen. Het lijkt hier wel een sprookje; dieprode gigantische rotsen gloeien in de zon. Prachtig!
Het dorp Humahuaca
We reden verder door de rode vallei. Zo verbazend mooi! Een half uurtje later kwamen we toe in Humahuaca. Het dorp zelf is vrij klein, maar fijn om door te wandelen.
We reden verder door de rode vallei. Zo verbazend mooi! Een half uurtje later kwamen we toe in Humahuaca. Het dorp zelf is vrij klein, maar fijn om door te wandelen.
- Loop de trappen op van het Monumento a la Independecia voor het uitzicht.
- Proef van de sfeer op het centrale plein en neem een kijkje bij Cabildo de Humahuaca (museo del músico). Het witte torentje met de blauwe koepel valt dadelijk op. Heel mooi.
- Wandel door de straatjes van het dorp op zoek naar street art.
El Hornocal, het visitekaartje van deze regio
Vanuit Humahuaca is het nog 20 km rijden tot aan El Hornocal, de berg met 14 kleuren. Je neemt Ruta 73; op vrij korte tijd stijg je 1000 meter en dat voel je ook. Deze route is niet geasfalteerd, dus het wordt weer hobbelen tegen de snelheid van een slak.
Maar als je boven komt krijg je direct een wauw effect. Door de mineralen krijgt de berg in het zonlicht verschillende tinten. Het lijkt wel een schilderij, maar dit is echt!
Vanaf het uitzichtpunt kan je nog 100 meter verder lopen voor een beter zicht op de berg, maar door het feit dat je op 4350 meter hoogte staat doe je over die korte afstand wat langer dan voorzien. Het stukje naar beneden is geen probleem, maar het stukje naar boven verliep puffend en hijgend.
Tijd om weer naar beneden te rijden, maar toen we terug bij de auto kwamen was het zo ver. Een lekke band, helemaal plat! Gelukkig had ik een sterke man bij me die de band met gemak heeft vervangen door het reservewiel. Onderweg zijn er genoeg garages die banden herstellen, dus dat was ook geen probleem. Op een kwartiertje was het gefixt voor een kleine prijs.
Eind goed, al goed, we reden terug naar ons hotel.
Vanuit Humahuaca is het nog 20 km rijden tot aan El Hornocal, de berg met 14 kleuren. Je neemt Ruta 73; op vrij korte tijd stijg je 1000 meter en dat voel je ook. Deze route is niet geasfalteerd, dus het wordt weer hobbelen tegen de snelheid van een slak.
Maar als je boven komt krijg je direct een wauw effect. Door de mineralen krijgt de berg in het zonlicht verschillende tinten. Het lijkt wel een schilderij, maar dit is echt!
Vanaf het uitzichtpunt kan je nog 100 meter verder lopen voor een beter zicht op de berg, maar door het feit dat je op 4350 meter hoogte staat doe je over die korte afstand wat langer dan voorzien. Het stukje naar beneden is geen probleem, maar het stukje naar boven verliep puffend en hijgend.
Tijd om weer naar beneden te rijden, maar toen we terug bij de auto kwamen was het zo ver. Een lekke band, helemaal plat! Gelukkig had ik een sterke man bij me die de band met gemak heeft vervangen door het reservewiel. Onderweg zijn er genoeg garages die banden herstellen, dus dat was ook geen probleem. Op een kwartiertje was het gefixt voor een kleine prijs.
Eind goed, al goed, we reden terug naar ons hotel.
Tijdens onze laatste dag in Tilcara zijn we nog wat souvenirs gaan shoppen en hebben we vooral genoten van terrasjes in het zonnetje en van een wandeling door de straatjes. Een dagje rust deed ons goed.
De dag nadien reden we terug naar Salta. We leverden onze auto weer in op de luchthaven en namen een taxi naar de stad Salta waar we nog 2 nachtjes verbleven.
De dag nadien reden we terug naar Salta. We leverden onze auto weer in op de luchthaven en namen een taxi naar de stad Salta waar we nog 2 nachtjes verbleven.
Salta, de meest charmante stad in het noorden
Salta la linda, zo wordt de stad genoemd: "Salta, de schone". En dat is te danken aan de koloniale geschiedenis en de prachtige architectuur. De stad werd gesticht door de Spanjaarden en dat zie je aan de gebouwen.
Het is een stad die leeft, op een gezellige manier. Het voelt vooral heel chill aan. Tegen de avond merk je dat de winkelstraten drukker worden en hier en daar wordt er gedanst op straat.
We sliepen in hotel Colonial aan de Plaza 9 de Julio. Het is een ouder koloniaal hotel, de kamers zijn niet perfect, maar het heeft een bepaalde grandeur van weleer en ligt pal in het centrum. We hadden een kamer met een balkon en uitzicht op de Plaza 9 de Julio wat natuurlijk ook fijn is.
Plaza 9 de Julio
Het is een stad die leeft, op een gezellige manier. Het voelt vooral heel chill aan. Tegen de avond merk je dat de winkelstraten drukker worden en hier en daar wordt er gedanst op straat.
We sliepen in hotel Colonial aan de Plaza 9 de Julio. Het is een ouder koloniaal hotel, de kamers zijn niet perfect, maar het heeft een bepaalde grandeur van weleer en ligt pal in het centrum. We hadden een kamer met een balkon en uitzicht op de Plaza 9 de Julio wat natuurlijk ook fijn is.
Plaza 9 de Julio
- Plaza 9 de Julio is het hart van de stad. Het is een prachtig plein, een park eigenlijk met palmen, een fontein en bankjes.
- Een van de mooiste gebouwen van de stad bevindt zich op het plein, de roze kathedraal. Eerlijk, deze is magnifiek!
- Rond dit plein centreren zich ook de meeste restaurantjes en terrasjes.
- En in de aangrenzende straatjes kan je terecht om souvenirs te shoppen.
- Ook het historisch museum del Norte Cabildo bevindt zich aan de rand van het plein. Het gebouw alleen al is de moeite waard. De Cabildo is een oud witgekalkt koloniaal huis met hele mooie gaanderijen. Je krijgt hier een overzicht van de culturele en historische evolutie van deze regio.
Het San Francisco klooster
De 54 meter hoge toren van het San Francisco klooster steekt boven de stad uit. Samen met de kathedraal is het hier een van de meest gefotografeerde gebouwen.
Krijg je niet genoeg van al dat moois? Plak je dan even neer op de Patio San Francisco, net onder de toren. Hier kan je wat lekkers eten of drinken. Een heerlijk plekje!
De 54 meter hoge toren van het San Francisco klooster steekt boven de stad uit. Samen met de kathedraal is het hier een van de meest gefotografeerde gebouwen.
Krijg je niet genoeg van al dat moois? Plak je dan even neer op de Patio San Francisco, net onder de toren. Hier kan je wat lekkers eten of drinken. Een heerlijk plekje!
El Teleférico & Parque San Martin
Voor een waanzinnig uitzicht op de stad kan je met de kabelbaan naar Cerro San Bernardo. Deze teleférico ligt op wandelafstand van Plaza 9 de Julio. Toen wij er waren stond er helemaal geen wachtrij, geweldig.
Aan de overzijde van de kabelbaan ligt Parque San Martin, ook een bezoekje waard.
Voor een waanzinnig uitzicht op de stad kan je met de kabelbaan naar Cerro San Bernardo. Deze teleférico ligt op wandelafstand van Plaza 9 de Julio. Toen wij er waren stond er helemaal geen wachtrij, geweldig.
Aan de overzijde van de kabelbaan ligt Parque San Martin, ook een bezoekje waard.
Wij hadden uiteindelijk net geen 2 dagen in Salta, maar voor ons was dat voldoende. We hadden tijd genoeg om de stad te verkennen en te genieten op de terrasjes. Maar er is natuurlijk wel nog meer te zien dan wat wij gedaan hebben. Dus als je graag alle musea bezoekt heb je wel wat meer tijd nodig.
Muziek uit de Andes
In Argentinië is muziek alom aanwezig in het dagelijks leven. Denk aan de tango in Buenos Aires.
Vooral in Noordwest-Argentinië word je vaak tijdens het diner vergezeld door die typische Andesmuziek, waarbij men gebruik maakt van de andean quena (soort blokfluit). Deze muziek draagt bij aan het heerlijke gevoel in Zuid-Amerika te zijn!
Vooral in Noordwest-Argentinië word je vaak tijdens het diner vergezeld door die typische Andesmuziek, waarbij men gebruik maakt van de andean quena (soort blokfluit). Deze muziek draagt bij aan het heerlijke gevoel in Zuid-Amerika te zijn!
Afsluiten in Palermo Soho (BA)
We vlogen terug naar BA en onze laatste 2 dagen sloten we af in de wijk Palermo Soho. Volgens velen is dit de hippe en trendy wijk.
- Het leven speelt zich af rond Plaza Serrano, maar daar hadden we duidelijk veel meer van verwacht, het viel wat tegen.
- Passaje Russel is vooral gekend voor street art, maar ook dat was niet echt hoe ik het in mijn hoofd had.
- Hier en daar zijn er wat winkels met alternatieve kledij, maar die zijn dan weer veel duurder dan in Europa.
De laatste dag besloten we een taxi te nemen naar de Franse wijk, Recoleta. Een paar uurtjes is voldoende hier om de belangrijkste bezienswaardigheden te zien.
- Dit is de chiquere wijk met prachtige herenhuizen.
- De mooiste parken liggen in deze wijk en de lanen zijn omzoomd met paarse jacaranda bomen.
- In deze wijk bevindt zich eveneens het kerkhof waar Evita begraven ligt. Het lijkt meer op een dorp met opgewaardeerde begraafplaatsen. En net zoals iedere toerist gingen wij ook op zoek naar het graf van Evita.
- Tot slot staat er op de Plaza de las Naciones Unidas een gigantisch kunstwerk te pronken. De bloem van staal, "Florealis Genérica", sluit de blaren bij zonsondergang en bij zonsopgang gaan ze opnieuw open.
Tijd om terug naar huis te gaan... met tegenzin.
We blikken alvast terug op een reis om nooit te vergeten. Als je het echte authentieke Argentinië wil zien moet je deze roadtrip zeker maken. De dorpjes in het Andesgebergte zijn zo mooi en gezellig, de landschappen zijn verbluffend en er is nog geen massatoerisme.
We blikken alvast terug op een reis om nooit te vergeten. Als je het echte authentieke Argentinië wil zien moet je deze roadtrip zeker maken. De dorpjes in het Andesgebergte zijn zo mooi en gezellig, de landschappen zijn verbluffend en er is nog geen massatoerisme.
De keuken van Argentinië
Argentinië is vooral gekend om zijn rund- en lamavlees. Aangezien ik geen echte vleeseter ben ben ik op zoek gegaan naar wat het land nog meer te bieden had. De Argentijnse keuken is zeker geen keuken met allerlei fijne smaken of sausjes, maar er zijn zeker wel lekkere gerechten te proeven.
Onze top 8 restaurants
Buenos Aires
Argentinië is vooral gekend om zijn rund- en lamavlees. Aangezien ik geen echte vleeseter ben ben ik op zoek gegaan naar wat het land nog meer te bieden had. De Argentijnse keuken is zeker geen keuken met allerlei fijne smaken of sausjes, maar er zijn zeker wel lekkere gerechten te proeven.
- De Italiaanse keuken is alvast zeer aanwezig, dus dat was voor ons een plus.
- En verder zijn er die heerlijke typische empanada's uit de oven, met vullingen van pompoen, kaas, kip en vlees. Je kan ze per stuk bestellen. Tof voor een hapje tussendoor of een lichte lunch.
- Probeer zeker ook tamales en humita (gestoomde hapjes met maïs).
- Als je houdt van zoet moet je absoluut dulce de leche proeven (een soort caramelpasta)!
- Milanesa Napolitana: een schnitzel met tomatensaus.
Onze top 8 restaurants
Buenos Aires
- D'Oro Italian Bar: verfijnd Italiaans restaurant, beetje duurder, maar wel een aanrader (Monserrat).
- Atis Bar: mooi restaurant in een oud klooster, vooral de locatie is geweldig (San Telmo).
- La Depensa: heel mooi restaurant in een historische posada, geen grote menukaart, maar wel goed.
- Viracocha: leuk terrasje en lekkere empanada's.
- C Tilcara: trendy restaurant met heerlijke gerechten; een aanrader!
- Kusikanky: gezellig Zuid-Amerikaans restaurant; picante de pollo is hier lekker.
- Bienmesabe: cozy restaurantje, vooral pasta en pizza.
- Van Gogh Café: simpele resto bar waar je heerlijk kan ontbijten, lunchen en dineren (uitgebreide kaart).
Het klimaat
Het noordwesten van Argentinië heeft een droger klimaat dan het oosten. In het Andesgebergte zijn vooral de nachten koud. Buenos Aires heeft een wat gematigder klimaat met meer regen en zachtere nachten.
De hoofdregel is dat de zomer hier gelijk valt met onze winter en omgekeerd. In de zomer is het warmer, maar regent het veel en in de winter is het kouder, maar zijn de luchten wel klaar met vele zonnige dagen.
Wij kozen voor eind oktober om het land te bezoeken, dus de lente. Wij hebben op 14 dagen 2 regendagen gehad en voor de rest bijna altijd stralende zon. In BA lag de temperatuur rond 19°C overdag en in het noordwesten hadden we dagen tussen 16°C en 28°C overdag. De hoogte en de wind bepalen natuurlijk ook wel de temperatuur.
Wat ik wel gemerkt heb in het Andesgebergte is dat de intensiteit van de zon zeer hoog is, dus een pet en een zonnebril zijn zeker aan te raden, alsook zonnecrème.
Het noordwesten van Argentinië heeft een droger klimaat dan het oosten. In het Andesgebergte zijn vooral de nachten koud. Buenos Aires heeft een wat gematigder klimaat met meer regen en zachtere nachten.
De hoofdregel is dat de zomer hier gelijk valt met onze winter en omgekeerd. In de zomer is het warmer, maar regent het veel en in de winter is het kouder, maar zijn de luchten wel klaar met vele zonnige dagen.
Wij kozen voor eind oktober om het land te bezoeken, dus de lente. Wij hebben op 14 dagen 2 regendagen gehad en voor de rest bijna altijd stralende zon. In BA lag de temperatuur rond 19°C overdag en in het noordwesten hadden we dagen tussen 16°C en 28°C overdag. De hoogte en de wind bepalen natuurlijk ook wel de temperatuur.
Wat ik wel gemerkt heb in het Andesgebergte is dat de intensiteit van de zon zeer hoog is, dus een pet en een zonnebril zijn zeker aan te raden, alsook zonnecrème.
En tot slot, de moeilijke financiële situatie in Argentinië
De economie is al een tijd een grote ramp. President Javier Milei besliste eind 2023 om de waarde van de munt te halveren om de economie opnieuw leven in te blazen; een enorme shock. Daardoor willen de mensen liever Amerikaanse dollars dan Argentijnse peso. Voor we vertrokken was het even zoeken in dit kluwen hoe we best konden betalen in dit land.
De economie is al een tijd een grote ramp. President Javier Milei besliste eind 2023 om de waarde van de munt te halveren om de economie opnieuw leven in te blazen; een enorme shock. Daardoor willen de mensen liever Amerikaanse dollars dan Argentijnse peso. Voor we vertrokken was het even zoeken in dit kluwen hoe we best konden betalen in dit land.
- Geld uit de muur halen moet je zeker niet doen! Je kan maar een klein bedrag afhalen en daar betaal je telkens hoge kosten op.
- Cash geld meenemen (dollar of euro) en laten wisselen in peso is een betere optie. Voor biljetten van 100 euro of dollar krijg je een betere koers dan voor de kleinere biljetten. Dat hebben wij overal ervaren.
- Blijkbaar is geld ophalen via Western Union ook een optie, maar dan moet je ook checken of ze cash geld in huis hebben. Dus daar hebben wij geen gebruik van gemaakt.
- Als je geld op straat wisselt is het alvast voordeliger dan in de wisselkantoren en het verschil kan erg groot zijn. Geld op straat wisselen lijkt een beetje raar, je bevindt je in een grijze zone, maar blijkbaar is dit wel de beste manier. Zo hebben wij het alleszins gedaan. Niet iedereen biedt dezelfde koers, dus het is wat zoeken en onderhandelen.
- Met een debet of visa kaart betalen is ook voordelig, maar soms rekenen ze een bepaalde kost aan.
- Normaal gezien kan je hotels met visa betalen en dan hoef je de btw van 21% niet te betalen als buitenlandse toerist. In de steden werd dit toegepast, maar in de dorpjes was dat blijkbaar niet van toepassing...
- In de winkels willen ze graag dat je cash betaalt en dan krijg je vaak ook een korting. Nu ja, alles cash betalen gaat niet omdat je dan vaker moet wisselen en daarmee doe je ook wat verlies.
- Mijn besluit is dat je best wat geld kan wisselen in peso om voldoende cash te hebben voor kleine aankopen die je niet met kaart kan betalen.
- Er is geen concrete en consequente regel, maar maak je niet druk. Ergens is het logisch dat de mensen een uitweg zoeken om geld te "verdienen". Probeer gewoon zo goed mogelijk te onderhandelen, maar het zal op elke plaats en elke dag anders zijn. So be it!
- Uiteindelijk is Argentinië in vergelijking met Europa niet zo duur...